Tributes
θα μπορούσα να κατατάξω τις διασκευές σε 3 ειδών
1oν στις Κακες. Αυτές δε σου μένουν στο μυαλό για τον πολύ απλό λόγο ότι είναι κακές! Γίνονται για την φάση κτλ. Αν θα μπορούσα να δώσω ένα παράδειγμα είναι μάλλον το Black Steel In The Our Of Chaos των Public Enemy από Sepultura ή η διασκευή από τη μπάντα της γειτονιάς σας που παίζει στην πλατεία σας και διασκευάζει κάποιο maiden ή τον πρώτο δίσκο πολλών πάουερ μέταλ μπάντων(πάντα έχουν μια διασκευή στη μπάντα που αγαπήσανε). Αυτές δυστηχώς είναι πολλές
2ον οι Τρέντυ διασκευές, που άλλοτε είναι ωραίες άλλοτε απαράδεκτες όπως το Hole In The sKy από Machine Head ή Big In Japan από Guano Apes, προσωπικά η δεύτερη μ’ αρέσει χωρίς βέβαια να λέω πως είναι εξίσου καλή με το αυθεντικό απλά άμα την ακούσω έξω θα πω ενδιαφέρον, αλλά μέχρι εκεί ίσως 2-3 φορές σπίτι
3ον οι διασκευές τις οποίες ο καλλιτέχνης έκανε επειδή τα κομμάτια τον άγγιξαν, τον μάγεψαν, τον έκαναν να θέλει να δώσει ένα φόρο τιμής στο προτότυπο τραγούδι, να το πεί με την δική του ταυτότητα χωρίς όμως να αποβάλει τα χαρακτιριστικά του πρωτότυπου κομματιού. Εν τέλει ίσως κάποιες φορές να είναι και καλύτερες από την αυθεντική εκτέλεση, τέτοιες θα έλεγα πως είναι το Carry Home από Lanegan, το Gardenia από Earthbound, το Billie Jean από Scott Dunbar (youtube that one) και αρκετές άλλες
Αισθάνομαι ότι όταν κάνεις μια διασκευή την κάνεις γιατί αυτό το οποίο έχεις ακούσει σε έχει επιρεάσει και από τη στιγμή που εκτελείς μια διασκευή στο χιλιοπαιγμένο Smells Like Teen Spirit μάλλον δε το κάνεις γιατι σε έχει επιρεάσει αλλά γιατί είσαι βλάκας, καθότι δεν είναι δυνατόν από όλη τη μουσική δισκογραφία μόνο αυτό το τραγούδι να σε έχει επιρεάσει τόσο! δλδ όχι εσένα μόνο αλλά εσένα και άλλους χιλιάδες, από τη στιγμή που παίζεις το κομμάτι που έχει γράψει κάποιος άλλος αν θές να είσαι εντάξει τόσο με τον εαυτό σου όσο και με τα συναισθήματα που έβαλε ο άλλος για να γραψει το κομμάτι πρέπει το λίγοτερο να το παίξεις στην εντέλεια. Και όταν λέμε στην εντέλεια δεν εννοούμε τεχνικά αλλά συναισθηματικά, γιατί η μουσική είναι πρώτα συναισθήματα και μετά κάτι άλλο.
αυτά.
farewell.
