Still Not Enough
I am Free As A Bird
για κάποιο λόγω το ακούω συνέχεια τον τελευταίο καιρό αυτό το κομμάτι,
μαζί με το πολυαγαπημένο σι ντί των δικών μας Vodka Juniors, ίσως το έχει ο Σεπτέμβρης.. περίεργος μήνας, ακριβώς στη μέση καλοκαιριού και χειμώνα, πολύ ζεστός μέρες βροχερός άλλες, είναι αυτές οι ρομαντικές στιγμές το πολύ βράδυ ή νωρίς το πρωί που είναι απίστευτα ήσυχα και τέτοια τραγούδια πραγματικά σε αγγίζουν, όχι μονάχα από στίχους αλλά από μουσική κυρίως, άλλωστε δεν είμαι τύπος των στίχων, μα περισσότερο της μουσικής.
p.s. Υποτίθετε ότι πρώτο πόστ γίνεται για καλοσώρισμα και “ω είναι ένα νέο μπλόγκ θα γράφω τα πάντα και δε θα το ξεχάσω ποτέ” αντίθετά δεν το υπόσχομαι.
μάλλον θα το ξεχάσω και μάλλον θα υπάρξουν και μήνες που δε θα υπάρχει ποτέ πόστ υπόσχομαι όμως να βάζω όσο πιο δυνατόν πιο τακτικά μπορώ
